Raku is een techniek die vanaf de 16e eeuw in Japan werd toegepast, en ook in de hedendaagse westerse keramiek navolging vindt.
De werkstukken van biscuit gebakken keramiek worden handmatig met glazuur beschilderd en met een tang in de oven geplaatst. De oven (buiten) wordt met een fossiele brandstof verhit tot ongeveer 1000 °C. Dan mag de oven open en worden de roodgloeiende werkstukken in een ton met zaagsel gedaan. Daarna wordt de ton afgesloten.
Er ontstaat een zuurstofarme atmosfeer, waardoor reductie plaatsvindt. Kenmerkend voor Raku-werk is de craquelé in het glazuur, die ontstaat door de snelle afkoeling. Het verbrande zaagsel trekt in de ontstane barstjes waardoor deze extra worden geaccentueerd.
